Nog even en de scholen beginnen weer. Kinderen leggen hun schooltas klaar. Nieuwe schriften liggen op tafel. Op veel plekken wereldwijd tellen kinderen de dagen af tot hun eerste schooldag. Voor de zevenjarige Zahra uit Afghanistan begint het schooljaar niet.
Zahra woont in de provincie Herat, in het Westen van Afghanistan. Ze is nog nooit naar school geweest. Terwijl andere kinderen zich voorbereiden op een nieuw schooljaar, wacht zij nog altijd op de dag waarop ze voor het eerst een klaslokaal binnenloopt.
Opgroeien in Afghanistan
Voor veel kinderen in Afghanistan is onderwijs niet vanzelfsprekend. Jaren van conflict hebben diepe sporen achtergelaten. Scholen zijn beschadigd of verdwenen. Veel gezinnen leven daarnaast in armoede en maken zich iedere dag zorgen over voldoende eten en inkomen. Daardoor gaan veel kinderen niet naar school. Eén op de drie kinderen volgt geen onderwijs en negentig procent van de tienjarigen kan niet goed lezen. Voor Zahra is dit de realiteit.
Opgroeien zonder onderwijs
Twee jaar geleden verloor Zahra haar vader. Hij overleed aan een hartaanval. Sindsdien staat haar moeder Maryam er alleen voor. Ze moet voor haar kinderen zorgen én proberen genoeg geld te verdienen om eten op tafel te krijgen. Elke ochtend begint vroeg. Maryam werkt waar ze kan. Ze helpt op het land, wast kleding voor anderen en weeft tapijten. Alles om haar gezin te onderhouden. Ze wonen in een kleine woning van klei, zonder water en elektriciteit.
“Er is geen werk dat ik niet wil doen als het betekent dat ik mijn kinderen kan voeden,” zegt ze.
Zahra blijft thuis van school
Er is wel een school in de buurt van het dorp waar Zahra woont. Maar die school ligt ongeveer een uur lopen van haar huis. Voor een meisje van zeven jaar is dat een lange afstand. Haar moeder kan haar niet iedere dag brengen.
“Mijn kinderen zijn te klein om die afstand alleen af te leggen. En ik kan mijn werk niet verlaten om hen te brengen. Als ik niet werk, eten we niet,” vertelt Maryam.
Zahra en haar broertjes en zusjes blijven dus thuis. Omdat de omstandigheden het onmogelijk maken om naar school te gaan. Voor Maryam is dat moeilijk. Ze werkt iedere dag om haar kinderen eten te kunnen geven. Toch denkt ze niet alleen aan vandaag, maar ook aan de toekomst van haar kinderen.
“Ik wil dat mijn kinderen een kans krijgen. Dat ze in een klaslokaal zitten met een boek in hun handen. En dat ze meer leren dan alleen overleven,” zegt ze.
Die wens deelt de jonge Zahra. Op een middag speelt ze met een jong geitje. Terwijl ze speelt, vertelt ze wat ze later wil worden.
“Op een dag ga ik naar school en word ik dokter.”
Onderwijs dichtbij huis
Voor kinderen zoals Zahra kan onderwijs het verschil maken tussen overleven en vooruitkijken. Daarom brengt World Vision basisonderwijs naar kinderen in Afghanistan toe. Samen met ouders, lokale leiders en leerkrachten worden leerplekken ingericht in de eigen gemeenschap. Zo krijgen kinderen les dicht bij huis, op een veilige plek waar ze leren lezen, schrijven en rekenen. Ook ontvangen zij schoolmaterialen zoals schriften, pennen en boeken. Kinderen met een leerachterstand krijgen extra ondersteuning zodat zij kunnen aansluiten bij het reguliere onderwijs.
Binnenkort lopen kinderen in Nederland weer met hun schooltas het schoolplein op. Voor veel kinderen in Afghanistan is dat nog niet vanzelfsprekend. Maar samen kunnen we daar verandering in brengen.
Met jouw gift help je kinderen in Afghanistan toegang te krijgen tot onderwijs, lesmateriaal en een veilige plek om te leren. Zo krijgen zij de kans om te lezen, schrijven en rekenen. Om hun talenten te ontdekken, te groeien en te bouwen aan hun toekomst.
Ieder kind verdient een plek om te leren.