“Mijn ouders konden nauwelijks schoolspullen betalen”
In een kleine gemeenschap op het Filipijnse eiland Mindanao groeide Kristine Joy B. Nagasan op in een gezin met vijf kinderen. Haar vader werkte als timmerman, haar moeder als verloskundige. Toch was er vaak niet genoeg geld om alle kinderen naar school te laten gaan.
“Mijn ouders hadden moeite om zelfs een goedkoop paar schoenen te kopen,” vertelt Kristine. Als kind werd Kristine sponsorkind bij World Vision. Daardoor kon zij naar school blijven gaan en kreeg zij de kans om zich verder te ontwikkelen. “Het maakte ons zo gelukkig wanneer we schoolspullen, schoenen en een uniform kregen.”
Gezien worden maakt verschil
Kristine herinnert zich niet alleen de schoolspullen, maar vooral de mensen die in haar geloofden. Ik ontving kaarten van mijn sponsor. “Ik weet de precieze boodschap niet meer, maar ik herinner me dat ze me bedankte en zei dat ik hard moest werken voor mijn studie.” Voor Kristine maakte dit een blijvend verschil. Er waren mensen die haar zagen en aanmoedigde om haar best te doen, zodat ze kon studeren.
Een les voor het leven
Tijdens haar tijd als sponsorkind leerde Kristine iets wat ze nooit meer vergat. “Eén les die ik nooit zal vergeten, is dat je mensen in nood niet mag vergeten.” Die woorden bleven bij haar. Ze vormden haar kijk op de wereld en op wat ze later met haar leven wilde doen. Na haar studie kreeg ze een studiebeurs van de overheid en kon ze geneeskunde studeren. Vandaag werkt ze als arts in afgelegen delen van de Filipijnen, waar medische zorg niet vanzelfsprekend is en helpt ze anderen.
Kinderen die haar aan zichzelf doen denken
In haar werk ontmoet Kristine regelmatig kinderen die op haar als kind lijken. “Ik zie veel kinderen die hard werken voor hun studie, maar niet voldoende financiële steun hebben. Hun ouders kunnen niet altijd voorzien in hun school- of medische behoeften.” Juist daarom voelt haar werk zo betekenisvol.
“Wanneer ik naar deze gemeenschappen ga, voel ik me gelukkig. Mensen voelen dat ze gezien worden en niet vergeten zijn.”
Verandering die doorwerkt
Eerst was Kristine het kind dat werd gezien. Vandaag is zij degene die anderen ziet. Ieder mens verlangt ernaar om gezien en gekend te worden. Voor Kristine begon dat met mensen die in haar geloofden, haar aanmoedigden en haar lieten merken dat ze ertoe deed.
Bij Chosen begint dat op een bijzondere manier. Niet een sponsor die een kind kiest, maar een kind dat zijn of haar sponsor kiest. Een keuze die zegt: ik zie je, jij doet ertoe. Jij kunt voor één kind het verschil maken. Niet alleen door te geven, maar door je te verbinden. Zodat een kind mag ervaren wat we allemaal verlangen: gezien worden, gekend worden en weten dat je ertoe doet. Sponsor jij vandaag een kind?