Mwila

Mwila, Zambia

Sommige meisjes willen later astronaut worden. Anderen willen lerares of zangeres worden. Mwila wil verpleegster worden – maar het had niet veel gescheeld of ze was in plaats daarvan kindbruid geworden.

Mwila woont in Nyimba, in Zambia. Hier trouwt een op de drie meisjes voor ze volwassen wordt. Dit kan alles veranderen. In plaats van met hun vrienden te spelen, te leren op school en gewoon de dingen te doen die kinderen doen, worden meisjes gedwongen heel snel volwassen te worden. Vaak krijgen ze baby’s als ze zelf nog kinderen zijn. Een meisje dat jong trouwt, stopt meestal ook met school. Dus in plaats van haar dromen na te jagen, raakt ze voor de rest van haar leven verstrikt in armoede.

Mwila was een tiener toen haar school sloot als gevolg van COVID-19, waardoor ze geen toegang meer had tot onderwijs. Het virus zorgde er ook voor dat haar ouders niet meer konden werken. Het was daardoor moeilijk voor hen om eten te kopen voor Mwila en haar vier broers en zussen, en om de rekeningen te betalen.

Mwila verwachtte niet dat haar familie ooit nog haar schoolgeld zou kunnen betalen, zodat ze haar school kon afmaken en een verpleegster kon worden. Ze dacht dat het haar enige optie was om te trouwen - met iemand die ze nog niet eens kende. Als ze trouwde, zouden haar vader en moeder thuis een mond minder te voeden hebben. Maar dan zou Mwila ook haar opleiding op moeten geven. Net toen ze op het punt stond haar dromen op te geven, ging Mwila naar een cursus georganiseerd door de plaatselijke jeugd- en gemeenschapsleiders voor meisjes zoals zij. De cursus hielp haar te begrijpen dat ze kon kiezen hoe haar toekomst eruit zou zien. Mwila leerde hoe kostbaar ze was, en altijd was geweest, ook al wist ze dat eerder niet. Ze vond haar zelfvertrouwen terug. Ze herinnerde zich weer hoe ze moest dromen. Ze realiseerde zich dat ze andere opties had. En ze besloot ernaar te handelen.
Deze lessen veranderden alles voor Mwila.

Geïnspireerd door haar moeder, een naaister, besloot Mwila zichzelf te leren naaien. Ze leerde hoe ze kleren kon maken en gebruikte haar moeders naaimachine om jurken te maken met kleurrijke motieven en patronen. Haar creaties vielen op bij het publiek. En zijzelf ook, dankzij haar vastberaden glimlach. Mensen uit het hele dorp begonnen Mwila’s kleren te kopen. Ze hielp haar familie met geld voor voedsel en rekeningen en spaarde wat om haar opleiding tot verpleegster te betalen. Mwila’s toekomst was veranderd en daar had ze zelf voor gezorgd.

Met elke outfit die Mwila nu naait, maakt ze haar toekomst weer een stukje mooier. 

Wil jij kinderen zoals Mwila helpen? Voor ieder kind dat je helpt, profiteren er nog vier andere kinderen van!