Akhi

Akhi, Bangladesh

Niet alle helden dragen capes, maar soms dragen ze wel een masker! Akhi is 17 jaar en een levensechte held, die niet alleen een mondkapje draagt. Ze maakt ze ook!

Akhi groeide op in een grote stad in Bangladesh. Ze woonde met haar ouders en twee zussen in een klein één-kamerhuis, opeengepakt met vele andere huisjes.

Akhi’s vader werkte in een fabriek waar garnalen worden verwerkt, tot hij een zwaar ongeluk kreeg en niet meer kon werken. Zonder geld om eten te kopen of de rekeningen te betalen, werd Akhi gedwongen om in de fabriek te werken met haar moeder en oudere zus. De fabriek stonk en door de chemicaliën die er gebruikt werden was ademhalen moeilijk. Deze chemicaliën bezorgden Akhi vaak hoofdpijn en ze had wonden op haar handen van het zware werk. Maar ondanks dat ze van vijf uur ’s ochtends tot vijf uur ’s avonds werkten, verdiende Akhi’s familie nog steeds niet genoeg om drie maaltijden per dag te eten.

En het ergste was dat Akhi, omdat ze moest werken, ook haar laatste drie schooljaren miste. Zonder opleiding wist Akhi niet hoe ze ooit uit de garnalenfabriek kon komen. Maar ze wist dat ze het moest proberen. Op een dag hoorde ze over “bijspijker”-lessen die werden gegeven in een gemeenschapshuis. Ze ging met veel plezier naar deze lessen en met hulp van het gemeenschapshuis besloot ze terug te gaan naar school. Maar veel scholen wezen haar af. “Je bent te oud,” zeiden ze allemaal.

Akhi had het op hebben kunnen geven, maar dat deed ze niet. Ze dacht: Als school niet meer lukt, wat kan ik dan wél doen? Ze besloot ondernemer te worden. Ze zou leren naaien en haar eigen kledingbedrijfje opzetten vanuit huis. Ze droomde dat ze op een dag de baas zou zijn van een complete kledingfabriek! Een paar maanden later werkte Akhi, gewapend met een training, een naaimachine en een berg stof, hard aan haar droom.

“Ik bleef maar bestellingen krijgen voor overhemden en kinderjurkjes,” zegt Akhi. “En via sociale media leerde ik hoe je bloemenvazen, matten en kleine tasjes kon maken van gerecycled papier en kralen.” Mensen waren dol op haar creaties en Akhi’s bedrijfje liep als een trein. Met het extra inkomen kon haar familie zich eindelijk vlees, vis en heerlijk vers fruit veroorloven.

En toen sloeg de COVID-19-pandemie toe.

“Alles kwam tot stilstand. Mijn moeder en zus konden niet meer werken in de garnalenfabriek en ik kon mijn winkel niet meer open houden,” zegt Akhi. Maar nog steeds gaf Akhi niet op. Ze zocht naar nieuwe mogelijkheden.

“Je kon geen mondkapjes krijgen op de markt, en in de winkel waren ze heel duur. Veel mensen in onze gemeenschap konden ze niet kopen,” zegt Akhi. “Ik besloot mondkapjes te gaan maken en ze tegen een lage prijs te verkopen, zodat iedereen ze zich kon veroorloven. Als mensen geen geld hebben, geef ik ze gratis mondkapjes.” Zo werd Akhi een levensechte held. Ze won zelfs een prijs van de Verenigde Naties, omdat ze met haar mondkapjes mensen beschermde tegen het coronavirus.

Ieder kind verdient het om dromen waar te maken. Wil jij iets betekenen voor kinderen zoals Akhi? Meld je vandaag aan als sponsor. Voor ieder kind dat je helpt, profiteren er nog vier andere kinderen van!