Moeder Maria

08-03-2018

Hoe gaat het met moeder Maria in Oeganda?

Ze is geen onbekende van World Vision. De eerste ontmoeting met haar vindt plaats in 2012. Moeder Maria was toen zwanger van haar tweeling. Achterop een brommer, met volledige ontsluiting, arriveert ze twee maanden te vroeg bij de kliniek in Kyambigabire. Haar dochter Rebecca (15 jaar) zit achter het stuur. De bevalling is al begonnen en het is een kwestie van tijd voordat de tweeling komt. Tot overmaat van ramp blijkt de tweeling in een stuitligging te liggen. Ondanks het feit dat alle omstandigheden tegen zaten, heeft Maria een voorspoedige bevalling. 

 

Maria was op tijd bij de kliniek en is vanaf dat moment bij ons in beeld, maar zoveel vrouwen zijn dat niet. Zij ondergaan deze wanhopige realiteit moederziel alleen.

Vanaf dat moment is World Vision betrokken in haar leven; een week na de bevalling moeten Maria en haar tweeling terug naar de kliniek. Maria is uitgeput en de kleintjes Fred (Isingoma) en John (Kato) zijn uitgedroogd. Het is ook niet verwonderlijk als je na een pittige bevalling zorg draagt voor deze pasgeborenen en voor een paar andere kinderen en nauwelijks voorzieningen hebt om voor hen te zorgen: geen bed, geen schoon/veilig water, geen  fatsoenlijk huis. Maria maakt niet genoeg borstvoeding aan om de kleintjes te voeden. Geld voor melkpoeder is er niet. In de kliniek wordt ze verzorgd, ze krijgt de zorg en aandacht die zij en haar kinderen hard nodig hebben. Sinds dat moment is er speciaal contact dat blijft.

In de loop van de jaren blijkt haar man niet altijd aanwezig, de zorg voor haar 5 kinderen komt op haar neer. Voor hen zorgen en tegelijkertijd wat verdienen om dat te kunnen doen valt niet mee. Maar inmiddels is het 5 jaar na de eerste ontmoeting. Moeder Maria heeft een eigen stuk land kunnen kopen, waarop ze een huis heeft gebouwd met hulp van haar man die zijn verantwoordelijkheden als man en vader heeft hervat. Van hun eigen stuk land kunnen ze sinds kort letterlijk en figuurlijk de vruchten plukken. Ze hebben voldoende eten voor hun gezin en de extra zakken bonen die voor het huis staan wordt verkocht. De tweeling en hun twee broers gaan naar school. Ze spelen met kinderen uit de buurt, ze zijn gevaccineerd en hebben een geboortebewijs. Met een ondeugende blik in hun ogen kijken ze naar de camera. Moeder Maria staat er stralend van hoop naast.

Moeder Maria is een voorbeeld van hoe sterk de vrouwen in Kyabigambire zijn, ze geven niet op, ze gaan door. Ook als alle omstandigheden tegen hen zijn.

Dit verhaal laat zien hoe onze missie er in de praktijk uitziet. Ondersteuning geven en zorg dragen voor de meest kwetsbare kinderen zoals voor deze tweeling en hun
moeder. We plakken geen pleisters om het bloeden te stelpen, om daarna weer weg te gaan. We zoeken naar manieren om structurele verandering te brengen in het leven van kwetsbare gezinnen, manieren om de cirkel van armoede te doorbreken.