Kindje uit Congo

25-07-2018

Congo een land met verschillende gezichten

Congo. Een land met verschillende gezichten. De zwarte lava ondergrond van Goma. Een grote Monusco aanwezigheid daar. En een World Vision team, aan de boulevard, tegenover Monusco. We werken in Noord en Zuid Kivu in door conflict geteisterde gebieden. World Vision is daar. Geeft kinderen eten op school. En werkt aan stabiliteit en veiligheid. Maar nog veel in een noodhulp setting, want dagelijks worden in de Kivu provincies mensen van hun huis verdreven.

Dan door naar Kananga. In Kasai. In het zuiden van Congo. De stad in het centrum van de provincie waar recent 1.3 miljoen mensen op de vlucht moesten toen het oorlogsgeweld door hun dorpen raasde. Dit is een omgeving die al niet veel veerkracht had voordat het conflict hier was. Dat is de indruk die ik krijg als ik door Kananga rondgereden wordt. Rondgereden ja. Want Kananga is niet veilig te voet. We mogen ons alleen per auto verplaatsen. Kananga is een uitgestrekte stad met een bevolking van ergens tussen de 1 en 2 miljoen mensen. Mensen die gewoon bezig zijn met hun leven. Mensen die proberen te overleven in de gegeven omstandigheden. Voor de mensen van Kasai is de DRC Joint Response begonnen. Het World Vision gedeelte van dat consortium voorziet mensen van ondersteuning in hun inkomen. Dit zijn mensen die of gebleven zijn en alles kwijt geraakt wat ze hadden, of ze zijn gevlucht en op die manier alles kwijt geraakt. Mensen met weinig veerkracht. Mensen die al weinig bezittingen hadden. Nu hebben ze niets meer. Zijn ze afhankelijk van de internationale  gemeenschap om hun leven weer op de rit te krijgen. Gelukkig kunnen wij een deel van deze gezinnen voorzien van een nieuwe start. Door ze een bedrag in geld te geven dat ze kunnen aanwenden om zich te voorzien van hun eerste behoefte. Sommigen zullen eten kopen. Andere medicijnen, kleding. Of hun kinderen naar school sturen met dit geld. Het is aan de mensen om zelf te beslissen over de inzet van dit geld. We hebben ook nog twee andere interventies. We zijn bij getraumatiseerde kinderen. We bieden die kinderen een programma aan in een kindvriendelijke speelplaats. Want het zijn de kinderen die de grootste slachtoffers zijn van het recente geweld in Kasai. Zij waren zowel de angstige vluchters die zich probeerden te verstoppen voor het geweld, als de daders, de leden van de militia die hier onrust en geweld naar de dorpen brachten. Voor de kinderen dus kindvriendelijke speelplaatsen. En dan is er een aparte interventie op het gebied van hygiëne en water. Want ziektes liggen op de loer in deze regio waar er een groot tekort is aan schoon drinkwater. Cholera heeft 100 slachtoffers gemaakt in de naburige provincie. Hygiëne houdt dit soort ziektes in toom. Simpel handen wassen is al een goed middel om deze ziektes te voorkomen. Dus heeft World Vision hygiëne promotie teams getraind. Die de dorpen in gaan en mensen gemakkelijke manieren aanreiken om in hun al zo kwetsbare situatie, ziektes buiten de deur te houden.

Het zou mooi zijn om de hygiëne-lessen gepaard te laten gaan met nieuwe waterpunten en meer hygiënische voorzieningen. Het aantal gezinnen dat wij ondersteunen in hun inkomen is een fractie van de bevolking die dit soort ondersteuning nodig heeft. Voor de kinderen zijn de lokalen voor de kindvriendelijke speelplaatsen nog niet af. Maar, we zijn hier. Met de financiering van de Nederlandse overheid kunnen we ingrijpen op deze drie belangrijke onderwerpen. En World Vision voert tegelijk andere programma’s uit die de noden die we identificeren aanpakken. Het Nederlanse geld geeft kinderen hun leven weer terug. Nog niet in een gebouw, gewoon op een trapveldje.

De activiteiten in Congo zijn onderdeel van een gezamenlijke hulpactie, die we uitvoeren met de Dutch Relief Alliance (DRA). Andere organisaties die hierbij betrokken zijn, zijn CARE Nederland, Stichting Vluchteling, Red een Kind, Tear, en War Child. In totaal willen we met elkaar 198.000 mensen bereiken. Dit project wordt gefinancierd door het Nederlandse Ministerie van Buitenlandse Zaken.