Tsjetsjenië veert langzaam op
Tsjetsjenië, wie weet nog van de oorlogen in de jaren negentig tot begin deze eeuw? 100.000 doden - slechts zes jaar geleden - en toch horen we er zo weinig van… Maar de bewoners zijn de verschrikkingen van toen nog lang niet vergeten. Ze ervaren dagelijks de gevolgen ervan en leven in extreme armoede.
De mensen zouden alle reden kunnen hebben om bij de pakken neer te gaan zitten, maar ze doen dat gelukkig niet! Tsjetsjenië leeft langzaam op, maar heeft bij de wederopbouw absoluut nog ondersteuning nodig van buitenaf. Ons ministerie van Buitenlandse Zaken geeft steun aan dit project, dat via onze lokale partner CMC (Community Mobilization Center) wordt uitgevoerd.
Diepe wonden
De oorlogen hebben diepe wonden geslagen in de Tsjetsjeense samenleving:
- Eén op de vijf volwassenen is getuige geweest van het doden van mensen (22,7%).
- 54,1% van de mensen heeft een familielid verloren.1 op de vijf volwassenen is getuige geweest van het doden van mensen (22,7%).
- 82% is in aanraking geweest met (vaak zwaar) gewonde mensen.
- De helft was ooggetuige van bepaald niet zachtzinnige arrestaties en mishandeling.
- 34,6% van de mensen is zelf slachtoffer geweest van geweld, mishandeling, gevangenschap, gijzelingen, kidnapping of gedwongen werk.
De economie ligt praktisch stil en 80% van de mensen is werkloos. Het ontbreekt vele inwoners aan basisfaciliteiten als goede gezondheidszorg, scholing of een redelijk dak boven hun hoofd.
Ontmoetingscentrum
In het ontmoetingscentrum ‘Vrede en hoop’ in de stad Urus Martan hoor je overal gelach en kinderstemmen. Kinderen zijn aan het spelen en knutselen. In de gymzaal wordt onder begeleiding druk gesport. Gehandicapte kinderen doen ook volop mee, bijvoorbeeld met 
tafeltennis. Jongeren volgen enthousiast Engelse les, een belangrijke vaardigheid voor hun toekomst, en zowel mannen als vrouwen krijgen regelmatig onderwijs. Er zijn maar weinig dingen in dit gebouw die doen denken aan oorlog, maar dat is schone schijn… Want ergens anders in het centrum vertellen kinderen en jongeren hun verhaal aan psychologen. Ze praten niet alleen over hun oorlogservaringen, maar ook over alle ellende die daaruit is voortgekomen en die nog aanhoudt: gedwongen verhuizingen, grote werkloosheid, alcoholproblemen, huiselijk geweld en schending van de mensenrechten. Veel kinderen en jongeren hebben oorlogstrauma’s en kunnen niet omgaan met hun gevoelens van agressie en boosheid. Door de oorlogservaringen zijn sommige kinderen erg achter in hun spraakontwikkeling.
Hoop
Toch zijn er ook tekenen van hoop. De kindertekeningen zijn niet alleen meer beelden van verwoeste huizen en tanks, maar verwoorden steeds vaker dromen en leuke dingen. De activiteiten en psychologische hulp in het ontmoetingscentrum dragen overduidelijk bij aan het welzijn van de kinderen en jongeren.
Hulpprogramma in het kort:
| Waar: | Russische Federatie, deelrepubliek Tsjetsjenië, regio Urus Martan |
| Bereik: | In Urus Martan en omgeving wonen 78.000 mensen |
| Wat: | Verbetering gezondheidszorg, oorlogstraumaverwerking, psychologische hulp, sport- en spelactiviteiten voor kinderen en jongeren, logopedie, Engelse lessen, gynaecologische hulp, gemeenschapsopbouw. |
